Само понекогаш лагата е подобра од вистината
Премолчувањето е лага, лагата е лага, искривувањето на вистината е лага и понекогаш лагата е подобра од вистината.
Понекогаш дознаваш некои вистини кои те болат и благодарен си поради искреноста, понекогаш ти си на ред да кажеш некои вистини кои ќе го болат некој друг и одбираш да премолчиш. Само понекогаш таа одлука е правилна, но секогаш тоа го дознаваме веќе откако ќе го направиме изборот да молчиме или да изговориме некои реченици кои ќе ја жигосаат личноста. И скоро секогаш грешиме.
Секогаш сум ги градела моите најцврсти врски врз болна вистина и сурови зборови и понекогаш некое „жал ми е“ и сега кога се најдов помеѓу два огна, љубовта и пријателството одбрав да ги задржам двете. Да ги сочувам такви какви што ги изградив, чисти со болка.
Чиста лага, искривена вистина и нечии солзи ми ја разорија утробата и можеби згрешив. Ако ја премолчев таа вистина која ја изговорив можеби и само можеби никогаш не ќе ме печеше како лага.
Барам да ми простите за тоа што можеби ве издадов, но го сакав само најдоброто. Барам да ми простите што ги прекршив моите ветувања за наше добро. Барам да ми простите што сум толку лоша пријателка и толку лош сопатник. Но, ве сакам со се што имам и со се чисто што ми останало. Со се што не е затруено.
Ве одбрав вас, за вас да ви верувам за во ваша закрила да плачам, за вие да ме буткате напред кога ќе се откажам. Ве одбрав вас и правам се што можам да ве сочувам, но не секогаш се оди по план. Можеби ќе ме разберете, можеби нема, но во ред е.
Само не сакав да ве пече вистината, но ве докрајчи лагата.
Велам никогаш повеќе. Никогаш повеќе.