Исповед на празната душа

Готово, се изморив веќе патејќи по минатото, по секоја завршена приказна, но желбата да ги оживеам сите чувства и моменти победнички слави во психава! И ме бутка се подлабоко и подлабоко се до последниот спомен од детството кој го гледам како низ магла и повторно стрмно нагоре до акцентираните болни и среќни сеќавања по кој посегнувам и ја повлекувам дланката немо читајќи го денешниот датум испишан на неа.

И минатото ми дава до знаење дека некои нешта како и овој живот се случуваат еднаш, а спомените ќе живеат вечно во нас!